Deze zomer had ik er al rekening mee gehouden dat het enorm druk zou worden, maar naast de acht extra krachten die ik achter de hand had, heb ik er zeker nog zes nodig. Het is iedere keer weer een enorme puzzel om de planning compleet te krijgen. Vooral in de vakantie. Als eerste doordat veel bedrijven besluiten klussen die zijn blijven liggen, toch uit te laten voeren. Maar ook doordat we contracten en vaste klanten hebben waaronder Windesheim, Jaarbeurs Utrecht en Carmel College. Zij willen natuurlijk allemaal verbouwen als het gebouw dicht is.

Ik kan er enorm van genieten als het plaatje weer klopt. Extra lastig is het als je toch nog ruimte moet maken als er geen enkel gaatje meer is. Dan kijk ik of ik mensen bij een lang lopende klus kan weghalen of ga ik rondbellen voor extra krachten. Ook andersom is het heel vervelend. Als je een paar dagen van tevoren een telefoontje krijgt dat je niet terecht kunt op de bouw. Dan heb je opeens mensen over.

Plannen bij Boerhof is een continu proces. Rust is er nooit. Die vind ik tijdens het fietsen naar huis. Dan glijdt alles van me af en heb ik alleen oog voor de mais die nu groeit en het gras dat gemaaid is.* Als ik dan in de ochtend weer terugfiets, pak ik de draad langzaam weer op. Met mijn gedachten ben ik nu eigenlijk alweer bij het project op Aruba dat waarschijnlijk na de vakantie gaat lopen. Het leggen van pvc-tegels in een ziekenhuis van zes bouwlagen. Geen enkele leverancier heeft zo’n hoeveelheid op voorraad en dan moet die partij ook nog eens worden verscheept. Ik schat in dat we daar voor de kerst niet mee klaar zijn.

Radboud Willems, planner.

*Lees meer over de fietstocht van Radboud Willems naar zijn werk in het MVO-jaarverslag.